Kan framing gaming stoppen?

Ach, het zijn van die tijden waarin elke euro twee keer wordt omgedraaid.

We hebben net kennisgemaakt met de begrotingsbesparingen van de Vlaamse regering. Bij het schrijven is de Federale regering nog volop op zoek naar 10 miljard euro. Op Vlaams niveau werd onder meer bespaard op allerlei subsidies en op de middelen voor lokale besturen. Federaal is op dit moment nog niets bekend. Misschien is dat bij het lezen van dit artikel intussen wél duidelijk. Maar ook hier zal de broekriem moeten worden aangehaald.

Onlangs waren we nog getuige van uitdagende onderhandelingen op het kabinet van Minister Brouns i.v.m. Green Deal ‘Boom en nutsleiding, in balans’. Iedereen was 100% overtuigd van het ingediende project. Alleen bleek het bijzonder moeilijk om in tijden van budgetinkrimping de portefeuille open te trekken. Ook bij lokale besturen voel je die besparingsmodus. Iedere schepen en iedere groenverantwoordelijke wordt ermee geconfronteerd.

Word jij daar ook zo moe van? En is er dan geen uitweg?

Misschien wel. In onze vorige editie pleitte hoogleraar Roeland Samson ervoor om niet langer te spreken over ‘klimaatbeleid’, maar over ‘klimaatdefensie’. Want we weten allemaal dat er in 2026 in België volgens cijfers van gezondheidsinstituut Sciensano in totaal 2.935 extra overlijdens, oversterfte vielen, te wijten aan het warme weer. En zeg nu zelf: er zijn meer doden gevallen door de hitte deze zomer dan geopolitieke slachtoffers. Dus ons verdedigen tegen het klimaat, of de hitte, is het nieuwe credo: ‘klimaatdefensie’ dus.

In een onlangs verschenen Nederlands rapport, ‘Bekostiging groen en klimaatadaptatie’, was één van de conclusies de volgende: In deze casestudies komt naar voren dat in de zoektocht naar meer budgetten ‘framing’ een belangrijke factor tot succes kan zijn. Bij framing gaat het om de positionering van vergroening binnen het bredere lokaal beleid en de daarbij behorende verdeling van budgetten. De vraag hoe vergroening bijdraagt aan bredere beleidsdoelen versterkt de positie van vergroening. Hierbij wordt groen dus veel meer als middel ingezet en niet als doel op zich. Dit schept ruimte voor de inzet van extra budgetten voor vergroening vanuit andere domeinen.

Ola, dat schept mogelijkheden?

De onlangs nog door VVOG bezochte gemeente Breda benadrukt dat framing ertoe doet bij het vrijspelen van budgetten. Dat zie je bijvoorbeeld bij de inzet van rioolheffing voor groen. Zo wordt er gesproken over afkoppeling in plaats van vergroening of ontharding. Groen wordt ingezet als middel om afkoppeling te realiseren. Groen is dus niet het doel op zich, maar een oplossing voor wateroverlast, in het kader van een Blue Deal…. Maar we kennen allemaal talloze oplossingen:
• Bomen en vaste planten als verkeersvertragende infrastructuur.
• Luwte-oases als prikkelarme omgeving, gunstig voor het mentaal welzijn.
• Gevelgroen met zijn isolerende en beschermende eigenschappen.

Zoals de bovenstaande voorbeelden al aantonen, zit er een zekere kracht in het omdenken, ook aan de projecttafel. Door groen niet als doel op zich of als losstaande opgave te framen, wordt het mogelijk om actief andere disciplines te betrekken. Zo geeft gemeente Breda aan dat ze bewust inzetten op dat omdenken.

En misschien zit de kracht juist dáárin. Er zijn tal van mogelijkheden om groen te framen als oplossing voor maatschappelijke problemen. Waarom zou openbaar groen in winkelcentra bijvoorbeeld geen antwoord kunnen zijn op leeglopende handelscentra? Groen kan een aanzuigeffect creëren en de verblijfsduur vergroten. Dan is groen geen kost op zich meer, maar draagt het bij aan de doelstellingen van de dienst economie. En misschien zijn avontuurlijke speelzones, speelweefsels en met kinderen ontworpen ontdeknatuur wel een buffer tegen gaming. Dan is groen geen kost op zich meer, maar past het perfect binnen de doelstellingen van de dienst welzijn en jeugd.

Misschien moeten we dus niet langer vragen: hoeveel kost groen?
Maar vooral: welk probleem kan groen helpen oplossen?